Odczyt i rozmowa z Volhą Hapeyevą

Tytuł wystawy czasem trzymam się powietrza pochodzi z wiersza białoruskiej poetki Volhy Hapeyevy, która obecnie przebywa na wygnaniu w Niemczech. W swoim eseju Obrona poezji w czasach trwałego wygnania przywołuje poezję i sztukę jako środki swobodnego myślenia i oporu wobec biurokratycznego języka państw oraz dyktatorskiej przemocy. Podczas wystawy czyta fragmenty swojego tomiku Trapezherz i opowiada o pisaniu na wygnaniu.

Volha Hapeyeva, urodzona w Mińsku (Białoruś), jest poetką, autorką, tłumaczką i doktorem lingwistyki. Za swoją twórczość otrzymała liczne nagrody i wyróżnienia, ostatnio nagrodę English PEN Translates Award za książkę In My Garden of Mutants (2021) oraz nagrodę literacką Wortmeldungen (2022). W latach 2022/2023 Volha Hapeyeva była stypendystką berlińskiego programu artystycznego DAAD. W latach 2023/2024 otrzymała stypendium literackie im. Clary i Eduarda Rosenthalów. Jej wiersze zostały przetłumaczone na ponad 15 języków. W języku niemieckim ukazały się tomik wierszy Mutantengarten (2020), powieść Camel Travel (2021), esej Die Verteidigung der Poesie in Zeiten dauernden Exils (2022), tomik wierszy Trapezherz (2023) oraz powieść Samota. Samotność mieszkała w pokoju naprzeciwko (2024).