Juan Pablo Macías – TIEMPO MUERTO

W twórczości Juana Pablo Macíasa dominuje refleksja nad anarchizmem jako globalnym wyzwaniem o wymiarze ludzkim i planetarnym. Łączy on w niej europejski anarchizm z krytyką rdzennych społeczności, wiedzę hegemoniczną z buntowniczą, rolniczy nieposłuszeństwo z rytualizmem i światem dźwięków.
Wystawa po raz pierwszy prezentuje wszystkie dotychczasowe numery czasopisma TIEMPO MUERTO (Czas martwy) wraz z towarzyszącymi im filmami. TIEMPO MUERTO jest wydawane przez Juana Pablo Macíasa od 2012 roku i poświęcone jest badaniu praktyki anarchistycznej. W kontekście sztuki uosabia krytykę reprezentacji i ma kluczowe znaczenie dla jego praktyki, która rozciąga się również na inne gramatyki.

W 2009 roku Juan Pablo Macías natknął się w Meksyku na Biblioteca Social Reconstruir (BSR). Ta anarchistyczna biblioteka, założona w 1978 roku przez katalońskiego uchodźcę Ricardo Mestre, została opróżniona i skonfiskowana z powodu zaległości w opłatach za wynajem. W 2010 roku Macías zorganizował spotkanie w centrum społecznym Frente Auténtico del Trabajo (FAT) pod hasłem „Ruch anarchistyczny w Meksyku, publiczne i prywatne zapisy dokumentalne”. Transkrypcja różnych wystąpień została opublikowana w TIEMPO MUERTO #0 (2012). Po kolejnym wydaniu, poświęconym Ricardo Mestre i bibliotece anarchistycznej jako narzędziu, TIEMPO MUERTO stało się platformą do refleksji nad różnymi tematami z anarchistycznego punktu widzenia: od własności prywatnej po ziemię, od kultury po naturę, od rolnictwa po banki, od nasion po teksty historyczne, od spotkania ludzi kukurydzy / Men of Maize (kultury przedhiszpańskie) po europejskich anarchistów.
Najnowszy numer TIEMPO MUERTO #7, który ukazuje się z okazji wystawy w Berlinie w języku bułgarskim, angielskim i niemieckim, gromadzi wybór tekstów dotyczących relacji między anarchizmem a pogaństwem, a dokładniej dotyczących trackiego boga Sabaziosa/Dionizosa. Projekt graficzny TIEMPO MUERTO został zrealizowany we współpracy z Brice’em Delarue / Zirkumflex.

Juan Pablo Macías postrzega współistnienie praktyki artystycznej, instytucji i myślenia anarchistycznego jako „triadyczną jedność, która funkcjonuje w atmosferze tarć”. Motywacją dla jego różnych obszarów badań jest „pilna potrzeba odkrywania trwałej mądrości, pragnień, potrzeb i wspomnień, które są ukryte lub pogrzebane pod systemami reprezentacji i systemami wiedzy o władzy”. Szukam przejawów życia, kultur i celebracji życia, siły i kruchości natury, o oduczeniu się destrukcyjnych form dominacji, o pielęgnowaniu przyjaźni między ludźmi i istotami nie-ludzkimi, o rozsiewaniu nasion buntu w fizycznym i mentalnym ucieleśnieniu”.

Juan Pablo Macías urodził się w 1974 roku w Puebla w Meksyku, a obecnie mieszka w Livorno we Włoszech. Oprócz pracy jako redaktor TIEMPO MUERTO kieruje wydawnictwem WORD+MOIST PRESS, wolnym od lichwy bankiem nasion BAS (Banca Autonoma di Sementi Libere da Usura) w Abruzji oraz zainicjował powstanie International Society of Proudhonian Studies. W Livorno kieruje stowarzyszeniem Carico Massimo, a od dwóch lat wraz z Alessandrą Poggianti prowadzi fundację MG 48° 50° latitudine arte contemporanea. Jego projekty redakcyjne, wiersze, instalacje, performanse, filmy, teksty i fotografie były ostatnio prezentowane m.in. w Institute of Contemporary Art ICA-Sofia (2024), w Centre Pompidou (2023), w Guilmi Art Project, Guilmi / Abruzja (2023), w Instytucie Rzeźby Uniwersytetu Sztuki Użytkowej w Wiedeń (2021), na Biennale w Yinchuan (2018), a także w ramach współpracy Villa Romana i Thread Residency Fundacji Josefa i Anni Albersów w Tambacunda / Senegal oraz we Florencji i Berlinie (2018–2020).

Przy wsparciu Meksykańskiego Instytutu Kultury w Niemczech (KIM).

Asystentka kuratora: Diana Nowak

Kurator Angelika Stepken