czasami trzymam się powietrza *|*- czasami trzymam się powietrza

Białoruscy artyści na wygnaniu

W 2020 roku na Białorusi, kraju położonym między Polską a Rosją, który do tej pory pozostawał niemal niezauważony na Zachodzie, miały miejsce masowe protesty społeczne. Były one skierowane przeciwko sfałszowanym wyborom i represyjnej polityce skorumpowanego przywódcy państwa. Protesty stały się wołaniem o wolność i wyrazem pragnienia życia w demokratycznym kraju. W protestach aktywnie uczestniczyli również artyści i twórcy kultury. Wielu z nich zostało aresztowanych i trafiło do więzienia. Po zwolnieniu uciekli przed dalszymi karami do Wilna, Warszawy, Tbilisi czy Berlina. Zakładali, że wkrótce będą mogli wrócić, ale tygodnie oczekiwania zamieniły się w miesiące, a miesiące w lata. Od tego czasu znajdują się w stanie zawieszenia między światami: mają nadzieję, że będą mogli przyczynić się do zmian w swojej ojczyźnie, nie będąc fizycznie obecni, podczas gdy przebywają w kraju, w którym oficjalnie często nie istnieją.
Na wystawie czasem trzymam się powietrza młodzi białoruscy artyści na wygnaniu spoglądają wstecz na protesty, które radykalnie zmieniły ich życie, oraz na kolejne lata. W swojej sztuce zajmują się represjami w ojczyźnie oraz strachem przed ciągłą inwigilacją, która nie kończy się nawet na wygnaniu. Poruszają temat poczucia wyobcowania oraz niekończących się procedur biurokratycznych, z którymi muszą się zmagać za granicą. Wystawa poszukuje sposobu wyrażenia osobistej sytuacji wielu artystów na wygnaniu, która bynajmniej nie dotyczy wyłącznie Białorusinów.
Tytuł wystawy pochodzi z wiersza białoruskiej poetki Volhy Hapeyevy, która obecnie również przebywa na wygnaniu w Niemczech. W swoim eseju „Obrona poezji w czasach trwałego wygnania” przywołuje poezję i sztukę jako środki swobodnego myślenia i oporu wobec biurokratycznego języka państw oraz dyktatorskiej przemocy.

Wystawa jest projektem realizowanym we współpracy z Galerie im Körnerpark, Prater Galerie oraz Goethe-Institut im Exil

Kuratorzy: Katharina von Hagenow, Uladzimir Hramovich i Paulina Olszewska

Z wierszami Volhy Hapeyevy