Olma Süreci

“The Process of Becoming” sergisi, klasik heykel kavramına meydan okuyor. Bir eserin yaratım sürecinin nerede başladığı ve ne zaman bittiği sorusunu gündeme getiriyor. Kim veya ne bu sürece dahil oluyor ve sürecin şekillenmesinde aktif bir etkiye sahip?

Zaman, çelik, plastik, video veya canlı insan vücudu gibi heykelsi bir malzeme olarak kullanılıyor. Sergilenen eserler, üretim sürecini vurgular, bitmemiş olana açıktır ve çok çeşitli zamansal katmanlar içerir. Malzemeler ve hammadde gibi “canlı olmayan” bileşenler, doğa unsurlarının etkileri ve zaman, yönleri ve sınırları belirler. Farklı uzunluklarda zaman çizgileri ortaya çıkar: Heykeller ne bir günde mermerden yaratılır, ne de formları sonsuza kadar kalıcıdır. Aksine, örneğin sabahki düzenlemelerle yerleri değiştirilir ya da izleyici tarafından algılanırken, hareketler ve bileşenler otomatik olarak eklenerek değişirler.

Küratör Anna Borgman und Morten Stræde