Jestem długopisem / Enter_Nature

W harmonii z publicznością artystka tworzy taneczne struktury choreograficzne poprzez wzajemne działania i gesty między nią a ochotnikiem, które przypominają zabawę.
W tym spektaklu role są zamienne. Publiczność staje się częścią wydarzenia i jest zachęcana zarówno do zajęcia stanowiska, jak i do podporządkowania się.

Podczas gdy jesteśmy zajęci zadaniami gry, pióro spontanicznie utrwala wynik na kartce papieru o wymiarach 2x2 m, która stanowi zakończenie spektaklu.
W spektaklu „I am a pen” Kuo kwestionuje prawo improwizacji w ramach pojęcia kontroli, pokazując, jak swobodnie poruszać się i działać w ramach ustrukturyzowanych zasad, przy czym granica między wykonawcą a publicznością, natury i mechaniki, kto jest liderem, a kto naśladowcą, kto jest piórem, a kto autorem.

Kiedy myślimy o pojęciu natury, przychodzą nam na myśl słowa takie jak zanieczyszczenie środowiska, górnictwo, tsunami, trzęsienia ziemi, które choć są szkodliwe, to jednak sublimują nasze środowisko. Kuo przyjmuje tutaj inne podejście. Decyzja o wyświetleniu Körnerparku na tle przestrzeni zasłoniętej czarnymi zasłonami oznacza stworzenie naiwnej i reprezentatywnej sfery naturalnej, do której można wejść.

Kuo wykorzystał tę okazję, aby potraktować ją jako wyzwanie, wyobrazić sobie i zbadać ją na różnych poziomach ekspresji w choreografii. Poszukiwanie natury jest przede wszystkim i w szerszym sensie zaproszeniem dla obu artystów, aby w nią wejść, ją przenieść, stać się nią.