Sabine Kacunko – ST∆RDUST

hierCorten çeliğinden yapılmış bu ağır heykel, Dürer’in “Melancolia I” (1514) eserindeki çokyüzlüyi ya da belki de stilize edilmiş, ısırılmış bir elmayı anımsatıyor. Sabine Kacunko’nun ST∆RDUST’u, fiziksel varlığının ötesine geçen, aynı zamanda oldukça somut bir şeydir:

ST∆RDUST, 25 yıl önce bir göktaşıyla birlikte Dünya’ya düşen, mikroskop altında incelenen bir taneciklerin heykelsi bir kopyasıdır. Bu “uzay minerali”, (mikro-)fotoğrafik, bilimsel ve sanatsal süreçlerin ortak noktasına işaret ediyor: Sanat ve bilgiyi bir araya getiren, “mikro” ile “makro” arasındaki mistik bağı yansıtan, boyut ve oranların geçersiz kılınmasıdır.

Körnerpark’ta “iniş yapan” Kacunko’nun “Yıldız Tozu”, tasvir edilen parçacığın yapısıyla örtüşen bir oluşum öyküsü anlatıyor. Bu uzaylı tanecik, bize “kristalimsi” olanın düzen ilkesini gözler önüne seriyor: Tek “çukurluğu”, tıpkı bir “göbek” gibi, bir süre büyüyebilmek için “beslendiği” başka bir mineralin negatif formunu temsil ediyor. Mineraller, görünüşe göre kendi büyümeleri için başka mineralleri kullanıyor ve her zaman belirli bir matrise uyuyorlar. Büyümenin bu tür nesnel sınırlarından ne öğreniyoruz? “Dünyanın göbeğini” nerede arıyoruz? Nereye doğru gidiyoruz?

ST∆RDUST, Sabine Kacunko’nun ∆NIM∆ projesinin bir parçasıdır ve 2022 Sürdürülebilir Kalkınma için Temel Bilimler Uluslararası Yılı (IYBSSD2022) tarafından desteklenmektedir.

Daha fazla bilgiyi burada bulabilirsiniz.

Heykel, 15 Ağustos - 22 Eylül 2022 tarihleri arasında Körnerpark’taki galerinin önündeki terasta 24 saat boyunca görülebilir.

Küratör Slavko Kacunko